خوبيش اينه كه من داستان زياد خونده بودم ، آدما رو ميشناختم ، ميدونستم آدم خوب و آدم بد وجود نداره ، ميدونستم برنده و بازنده نداريم ، آدما واسه من هركدوم به تنهايي منحصر به فرد بودن ، آدم بد نداريم ولي آدمي كه بدي مي كنه داريم ، آدم خوب نداريم ولي آدمي كه خوبي هم تو برنامه ش داره داريم ، واسه همين ، تعجب ميكنم ولي شاكي نميشم از رفتار آدم ها ، هركسي جوري روزش رو ميگذرونه به هرحال .

پ.ن : عنوان نام كتابي از ايرج پزشكزاد

اين روزها كه مي گذره، بي نهايت خوشحالم، توي سرخوشي عجيبي فرو رفتم كه هيچ چيز و هيچ كس نمي تونه بر همش بزنه، توي روزهايي هستم كه براي رسيدن بهشون دونه دونه آجرهارو روي هم گذاشتم و حالا مي بينم كه دو تا

تا حالا بلند بلند خنديدي در حالي كه هييييچ خواسته اي بعد از اون نداشته باشي ؟ تا حالا وقتي خوابي ، شنيدي كه توي فضا كسي اسمت رو صدا كنه و بتوني اسمت رو لمس كني ؟ تا حالا شده مطمئن باشي و از سر اطم

پدر بزرگ رفت

برای همیشه

ناگهان چشمهایش را به رویمان بست

پدر بزرگ رفت

و ما ماندیم و غم

غم که حالا لانه اش قلبمان است

یه روز که فهمیدم پاییز چیه حتمن یه چیزی در موردش می نویسم، الان هرچی بخوام بگم میشه تکرار، این در مورد عشق هم صادقه و در مورد خودم حتی.